Reisverhaal «Dag 12: Clarcksdale»

Route 61: the blues trail | Verenigde Staten | 0 Reacties 21 Oktober 2016 - Laatste Aanpassing 27 December 2016

We vertrekken reeds vroeg naar de Hopson Plantation die drie mijlen ten zuiden van Clarcksdale gelegen is. Deze plantage was in de jaren 40 van de vorige eeuw de eerste die volledig gemechaniseerd werd. Anderen volgden en dat was de oorzaak van de migratie van de zwarte bevolking naar het noorden: er waren immers veel minder werkkrachten nodig. Op de plantage zijn nog vele originele werktuigen en tractoren te zien. De gebouwen zijn zo veel mogelijk in originele staat. Er is nu ook een 'hotel', de Shack Up Inn, in ondergebracht en regelmatig zijn er life blues voorstellingen.

We rijden terug langs de spoorlijn, die nu blijkbaar in onbruik is geraakt. En zoals op vele plaatsen in het zuiden staat daar dan een verlaten goederentrein, als stille getuige van een bloeiend verleden.

Gisteren hadden we het Blues Museum links laten liggen, vandaag trekken we ruim tijd uit voor een bezoek. Het was het eerste museum ooit dat volledig over de blues ging. Er is een ruime collectie over Muddy Waters, John Lee Hooker en vele anderen Er zijn ook de restanten van het huis van Muddy Waters bij Stovall Farm.

http://www.deltabluesmuseum.org

Na de middag doen we het tweede deel van de wandeling door Clarcksdale. We stappen door de wijk met huizen uit de eerste helft van vorige eeuw. Ze zijn meestal mooi genoveerd en behoren tot de meer welstellende klasse.

Terug in het centrum van de stad slaan we een babbeltje met StanStreet van de Hambone Gallery. Hij speelt zelf blues, is zelfs al in Belgie geweest, en richt in zijn galerie regelmatig life optredens in.

Rond 17u rijden we terug naar Shelby om de Do Drop Inn te bezoeken, die opnieuw gesloten is. Een passant vertelt ons dat hij wel degelijk open gaar vandaag als de uitbater terug is van het veld. Ondertussen gaan we binnen in iets wat lijkt op een restaurant. Veel keuze is er niet, het restaurant straalt de toestand uit van het ganse dorp: een verarmde zwarte bevolking.

Als we terug keren is de Do Drop Inn wel open. Er hangen enkele gasten aan de toog, waarmee we een praatje slaan. Vandaag is er geen life music, dat gebeurt tegenwoordig maar zelden. We mogen wel een kijkje nemen in het zaaltje achter het café. Dat is echt wat een Juke Joint moet zijn: een mengelmoes van meubilair van alle slag en blitse versieringen. Er zijn mooi ook wandschilderijen.

In Clarcksdale is er een life optreden in de Stone Pony. Dit is een pizzeria en er is één speler met akoestische gitaar. De sfeer is niet bepaald levendig te noemen en we besluiten opnieuw naar Red's te gaan. Dat blijkt een goede keuze. Er is een zeer goed optreden van een blues groep in de stijl van Jimmy Hendrix.