Reisverhaal «Dag 2: Dubai-Ho Chi Minh City»
Vietnam
|
Vietnam
|
0 Reacties
25 Februari 2020
-
Laatste Aanpassing 30 April 2020
We landen in Dubai rond 6.30 uur plaatselijke tijd, wat 3 uur later is dan in België. Om onze bagage moeten we ons geen zorgen maken, die wordt automatisch op de vlucht naar Ho Chi Minh City gezet.
We lopen wat rond en nemen foto’s. Je ziet meteen dat er hier geld zit, veel geld. Chiqueboetieks, onbetaalbare juwelen, mensen met dure kleren, een Porsche hier, een BMW daar.
Het boarden begint om 9.00 uur en om 9.40 uur zijn we weg. Een vlucht van ruim 6 uren staat ons te wachten en om die tijd te doden luistert Willy naar muziek en speel ik wat Tetris.
We landen in Ho Chi Minh City om 20.00 uur, dat is 6 uren tijdsverschil met België. En het is hier warm, zo’n 30°.
Na het ophalen van de bagage lopen wij en ons reisgezelschap er wat verloren bij. Er staat niemand ons op te wachten en iedereen vraagt zich af hoe het nu verder moet. Dat begint hier al goed. Na 15 minuten komt een jonge vrouw met een rood vlaggetje van Kras op ons af, zij stond gewoon op een andere plaats te wachten. Hoe kan dat nu, er is toch maar één uitgang? Intussen komt de reisleider er ook bij en stelt zich voor als Mr. Trung, Chung uit te spreken. Maar we mogen hem ook Jos noemen. Hij is Vietnamees maar spreekt Nederlands, al is hij soms heel moeilijk te verstaan. Iedereen krijgt een genummerd label om aan de bagage te bevestigen en dat moet er de hele reis aanblijven. Zo is het gemakkelijk om alle bagage op de juiste kamers te plaatsen door het hotel.
Op de bus krijgen we uitleg van de reisleider alsook een map met bijkomende info.
Na 8 km zijn we bij ons hotel: Sonnet Hotel. Daar krijgen we een welkomstdrankje en een briefing van de reisleider.
Er is een pot voor de ingangstickets, 65 € per persoon. Dat was vermeld op de info van Kras, geen probleem. De fooienpot is wat anders, daar wordt 60 € per persoon gevraagd. Morrend wordt daar aan toegegeven maar fooien geven op voorhand vinden wij geen goed idee. Fooi geef je toch maar pas achteraf en als je tevreden bent.
Daarna komt de reisleider af met het slechtste idee: een gezamenlijke pot voor de luch. Wat is dat nu weer? Per dag wordt 9 € per persoon (dranken niet inbegrepen) gerekend, dan worden de plaatsen overal gereserveerd en moeten we niet aanschuiven en wachten. Toch wel aan de dure kant, volgens onze berekeningen kun je in Vietnam meerdere keren eten voor 9 €. Een groot deel van het gezelschap is niet akkoord en dat zint de reisleider natuurlijk niet. Zal wel met zijn percentje te maken hebben zeker. Er wordt nadrukkelijk vermeld dat wij dan zelf zullen moeten op zoek gaan naar een eettentje. Dat is nog nooit een probleem geweest voor ons, we hebben nog nooit honger moeten lijden.Bovendien moeten we alles zo vlug mogelijk betalen en morgenvroeg moeten we onze beslissing laten weten.
Een man vraagt wanneer we ons welkomstdiner zullen hebben want dat stond vermeld in de beschrijving van de reis. De reisleider valt uit de lucht: hij weet van niks. De eerste avond van de reis loopt al helemaal in het honderd, dat belooft.
Uiteindelijk gaat iedereen zijn kamer opzoeken, de ene wat minder tevreden dan de andere. De bagage staat er inderdaad reeds.
Het is al laat en dus gaan we niet ver om te eten, het wordt de Ben Thanh Food Market op 800 meter van het hotel. We hadden deze plek thuis reeds op het internet gevonden. De reisleider schrijft de naam van de straat waar die gelegen is op het plannetje dat we hebben gekregen. En hij waarschuwt ons meteen hoe gevaarlijk het daar wel is. Wij zijn wel meer gewoon, opletten moet je trouwens overal doen, zelfs in Kortrijk.
De overdekte markt is een verzameling stalletjes waar je van alles kan kopen aan aantrekkelijke prijzen. Er staan lange tafels met banken waar je gewoon kan plaats nemen, ongeacht waar je iets hebt besteld. We kiezen 2 verschillende gerechten die we delen, samen met 2 blikjes Saigon bier kost ons dat 170 000 Dong (ca 7 €, 1 € is iets van 25 000 Dong).
Veel gevaar hebben we hier niet opgemerkt, ook niet tijdens de weg terug naar het hotel. Nog een douche en dan onder de lakens, de vermoeidheid van de trip naar hier begint zich te laten voelen.