Reisverhaal «DRESS CODE»

Pakistan | 0 Reacties 27 Augustus 2008 - Laatste Aanpassing 27 Augustus 2008

  • SOST TOT GILGIT: 22/08-28/08/2008

Eindelijk kunnen we aan de Karakoram Highway (KKH) beginnen MET DE FIETS!
Het oude stof van onze tweewielers wordt geruild voor een nieuw laagje olie, zodat alles weer lekker gesmeerd kan lopen. Ik waag het erop om bij de afrekening van onze hotelkamer 1 van moeders kwaliteiten boven te halen en kan de prijs van 500 naar 400 roepies brengen...Whaaw!

Met slechts een 40-tal km voor de boeg vertrekken we richting Passu. De bergtoppen rondom ons zijn veelbelovend, al worden deze omhuld door 'n laagje wolken; wijzelf krijgen er iets later 'n laagje regen bovenop en zijn blij als we Guesthouse Passu Peak Inn bereiken. De hartelijke eigenaar geeft ons 'n warm onthaal, 'n nette kamer, petatjes als lunch en een adembenemend uitzicht op de bergen.
Na 'n kleine dorpsverkenning in een al even klein dorp, doen we de ontdekking vaan de week in de plaatselijke shop: ECHTE LU-speculaas, TUC-koekjes EN KAAS!!!! Of zoals boven onze Guesthouse te lezen valt: "So much like home!"

De volgende ochtend krijgen we pas echt zicht op de Passu Peak, die boven de 7000m reikt. Reden te meer om ons stalen ros een dag te ruilen voor ons soms al even stalen benen. We ondernemen de "2-bridges-walk", die ons na heel wat zoekwerk aan de eerste "suspension-bridge" brengt, een mooie naam voor een "touwen-en-latjes-brug" over een kolkende rivier...(en waarbij de latjes arm bezaaid zijn). Nadat we de tweede brug over zijn, liften we terug op Pakistaanse wijze, met 'n authentieke rinkelende kleurrijke vrachtwagen; dit in het gezelschap van 'n Nederlands-Koreaans koppeltje.

Een dag later bereiken we Karimabad, the place to be (van horen zeggen). Alweer 'n schitterende dagetappe tussen besneeuwde bergtoppen...en neen, dit steekt niet tegen. 
We pompen de laatste adem (ik dan toch) en al het zweet uit ons lichaam, want Karimabad ligt hoog boven  de KKH, zoals het alle mooie plaatsjes betaamt.
Haider Inn wordt ons stekje, waar we een zeldzaam ras ontmoeten: Vlamingen, Els en Jef genaamd.

Karimabad heeft alles wat een toeristische trekpleister nodig heeft; winkeltjes, hotelletjes, een fort, prachtige omgeving voor wandelingen, gelegen op een mooie bergflank, vriendelijke bevolking...het enige dat hier ontbreekt zijn de toeristen zelf. Je moet maar de pech hebben dat de naam Pakistan enkel in de media komt als er bommen en doden vallen. Jammer, want dit land is ZOVEEL MEER dan al die aanslagen. Al deze nieuwsuitzendingen zijn een aanslag op de ontelbare gastvrije, sympathieke Pakistani die wij al ontmoet hebben... Ik prijs me gelukkig dat ik achter de schermen heb kunnen kijken!

Over dit en zoveel meer wordt er 's avonds gezellig nagepraat, nadat we ons tegoed gedaan hebben aan het enorme gemeenschappelijke dinner van Haider Inn. (Gezellig= bij kaarslicht omdat er regelmatig geen electriciteit is).

Na nog 'n dagje rust (=wandelen, aan de verkeerde kant van de rivier weliswaar, aar stevig bergop), wordt het weer tijd om de pedalen onder onze voeten te voelen. We rijden verder zuidwaarts op KKH, met 2 andere fietsers in onze buurt, Heinz und Fritz genaamd (of welke namen geef je aan 2 Duitsers?). Alles zit mee: we fietsen stroomafwaarts (meestal bergaf dus), asfalt op de weg en geen tegenwind. Ik begin net te fantaseren dat we misschien in 1 dag tot Gilgit kunnen geraken (108 km), of een fikse wind blaat deze fantasie plots aan flarden. Dju toch... 
Enfin, er iets meer nodig om ons van onze plannen af te brengen en in de late namiddag bereiken we de "shortcut" naat Gilgit, een adembenemend klein tunneltje, gevolgd door een wiebelende hangbrug...tja, als dit ons 5 km kan besparen met zo'n tegenwind, dan gaan we ervoor (EN erdoor!)

Op aanraden van andere reizigers, kiezen we voor Guesthouse Madina, nette kamers rond een kleurrijke tuin, terrasje buiten, internet...een echte oase binnen het bruisende Pakistaanse stadsleven.
Zalig om hier te arriveren na zo'n lange fietsdag, zalig om hier rond te slenteren, zalig om hier eens gewoon niks te doen...alhoewel, niks doen... gaan shoppen, om ons te kunnen hullen in de plaatselijke klederdracht, de shalwar kameez. Klinkt relax, ware het niet dat kleren kiezen niet mijn sterkste kant is, laat staan kleedjes kiezen.

Maar het is gelukt, in een stralend nieuwe outfit lopen we hier nu bijna onherkenbaar rond... weldra te zien als er ergens een snellere internetverbinding voorhanden is...

E

 

 

 

 

Fotoalbums van Pakistan

PAKISTAN 3 (14)

25 September 2008 | Pakistan | Laatste Aanpassing 25 September 2008

  • WAAR EEN SCOUT AL NIET BLIJ MEE IS...

PAKISTAN 2 (12)

24 September 2008 | Pakistan | Laatste Aanpassing 24 September 2008

  • DE PAKISTAANSE TUNNELS...BUKKEUH!!!
  • OASE IN GILGIT-CITY

PAKISTAN 1 (8)

13 September 2008 | Pakistan | Laatste Aanpassing 13 September 2008

  • ALLES VOOR DE FOTO!...OF MISSCHIEN EVEN UITRUSTEN

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking